آنها را دگرگون ساخت و همانا خدا آنچه را مردمى دارند دگرگون نسازد تا آنها خود را دگرگون كنند » خدا بر آنها سيل عزم « 1 » فرستاد تا آباديهاشان را غرقه نمود و ديارشان را خراب كرد و اموالشان را برد ، و باغهاى ( سر سبز و پرميوه ) آنها را به دو باغ از درخت تلخ و شوره گز و اندكى سدر ( يعنى درختان بىميوه خود رو كه پس از خشك شدن سيل روئيده بود ) تبديل كرد ، سپس خداى عز و جل فرمايد : « ناسپاسى آنها را چنين كيفر داديم ، مگر ما جز ناسپاس را كيفر دهيم 16 سوره 34 » . 24 - سماعه گويد : شنيدم امام صادق عليه السّلام ميفرمود : خدا نعمتى به بنده‌ئى نداده كه از او بگيرد جز آنكه گناهى كند كه بدن سزاوار سلب نعمت شود . 25 - امام صادق عليه السّلام ميفرمود : خداى عز و جل يكى از پيغمبرانش را بسوى قومش فرستاد و به او وحى فرمود كه به قوت بگو : هر اهل قريه و مردمى كه بروش اطاعت من باشند و در آن حال به آنها خوشى و فراوانى رسد و سپس از آنچه دوست دارم بدان چه ناپسند دارم ( از اطاعتم به معصيت ) گرايند ، آنها را از آنچه دوست دارند به آنچه ناخوش دارند ( از خوشى بناخوشى ) منتقل كنم . و هر اهل قريه و خاندانى كه نافرمانيم كنند و به سختى افتند ، سپس از آنچه ناپسند دارم به آنچه دوست دارم ( از معصيت باطاعت ) گرايند ، آنها را از آنچه نميخواهند به آنچه دوست دارند منتقل كنم . و نيز به آنها بگو : رحمت من بر خشم و غضبم پيش دارد ، پس از رحمتم نوميد ميباشيد ، زيرا گناهى

--> ( 1 ) عرم « بر وزن كتف » موشهائى كه سد را سوراخ كردند و اقوالى ديگرى هم در تفسير آن گفته شده .